श्लोक १९६

||श्रीराम समर्थ ||

नभी वावरे जा अणुरेणु काही।

रिता ठाव या राघवेवीण नाही॥

तया पाहता पाहता तोचि जाले।

तेथे लक्ष आलक्ष सर्वे बुडाले॥१९६॥

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १९५

||श्रीराम समर्थ ||

बसे हृदयी देव तो जाण ऐसा।

नभाचेपरी व्यापकू जाण तैसा॥

सदा संचला येत ना जात कांही।

तयावीण कोठे रिता ठाव नाही॥१९५॥

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १९४

|| श्रीराम समर्थ ||

वसे हृदयी देव तो कोण कैसा। पुसे आदरे साधकू प्रश्न ऐसा॥ देहे टाकिता देव कोठे पहातो । परि मागुता ठाव कोठे रहातो॥१९४॥ जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १९३

|| श्रीराम समर्थ ||

नव्हे जाणता नेणता देवराणा। न ये वर्णिता वेदशास्त्रा पुराणा॥ नव्हे दृश्य अदृश्य साक्षी तयाचा। श्रुती नेणती नेणती अंत त्याचा॥१९३॥

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १९२

II श्रीराम समर्थ II

मना ना कळे ना ढळे रुप ज्याचे।

दुजेवीण तें ध्यान सर्वोत्तमाचे॥

तया खुण ते हीन दृष्टांत पाहे।

तेथे संग निःसंग दोन्ही न साहे॥१९२॥

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १९१

।। श्रीराम समर्थ ।।

देहेबुद्धिचा निश्चयो ज्या ढळेना।

तया ज्ञान कल्पांतकाळी कळेना॥

परब्रह्म तें मीपणे आकळेना।

मनी शून्य अज्ञान हे मावळेना॥१९१॥

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १९०

।। श्रीराम समर्थ ।।

नव्हे कार्यकर्ता नव्हे सृष्टिभर्ता।

पुरेहून पर्ता न लिंपे विवर्ता॥

तया निर्विकल्पासि कल्पित जावे।

परि संग सोडुनि सुखे रहावे॥१९०॥

 

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १८९

।। श्रीराम समर्थ ।।

मही निर्मिली देव तो ओळखावा।

जया पाहतां मोक्ष तत्काळ जीवा॥

तया निर्गुणालागी गूणी पहावे।

परी संग सोडुनि सुखे रहावे॥१८९॥

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १८८

।। श्रीराम समर्थ ।।

देहेभान हे ज्ञानशस्त्रे खुडावे।

विदेहीपणे भक्तिमार्गेचि जावे॥

विरक्तीबळे निंद्य सर्वै त्यजावे।

परी संग सोडुनि सुखी रहावे॥१८८॥

जय जय रघुवीर समर्थ !

श्लोक १८७

।। श्रीराम समर्थ ।।

भुते पिंड ब्रह्मांड हे ऐक्य आहे।

परी सर्वही स्वस्वरुपी न साहे॥

मना भासले सर्व काही पहावे।

परी संग सोडुनि सुखी रहावे॥१८७॥

जय जय रघुवीर समर्थ !